Jakub Szwajcer

Jakub Szwajcer urodził się 1 grudnia 1851 roku w Rawie Mazowieckiej. Uczył się tam w latach 1865-1872, a następnie studiował medycynę w Warszawie. 8 grudnia 1879 roku uzyskał dyplom lekarza na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Jako lekarz polskiego żydowskiego pochodzenia zajmował się organizacją służby zdrowia i chorobami zakaźnymi. Od 1880 roku pracował jako asystent-wolontariusz w Szpitalu Starozakonnych przy ulicy Pokornej. Na oddziale zakaźnym zachorował na dur plamisty.

W latach 1885-1902 pełnił obowiązki lekarza naczelnego Szpitala Zapasowego za rogatką wolską, a od 1902 roku kierował Szpitalem na Czystem. Był kierownikiem naukowym kursów dla lekarzy, a podczas jego dyrekcji powstał „Kwartalnik Kliniczny Szpitala Starozakonnych w Warszawie”. Należał do Towarzystwa Higienicznego Warszawskiego i działał w Sekcji Szpitalnej Wydziału Spraw Miejskich. Uczestniczył również w komitecie organizacyjnym budowy sanatorium dla piersiowo chorych w Rudce. W styczniu 1931 roku obchodzono 50-lecie jego pracy zawodowej; z początkiem tego roku ustąpił ze stanowiska. Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie zmarł 25 czerwca 1941 roku. Pochowano go na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej.

Na podstawie artykułu „Jakub Szwajcer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.