Marcin Dunin

Marcin Dunin, znany także jako Marcin Dunin Sulgostowski, urodził się 11 listopada 1774 roku w Rawie Mazowieckiej, gdzie rozpoczął naukę w szkołach pojezuickich. Studiował teologię w Rzymie, a w 1797 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po powrocie pełnił funkcje kościelne, między innymi kanonika kolegiaty wiślickiej i katedry włocławskiej oraz kanclerza kurii gnieźnieńskiej.

W 1830 roku objął arcybiskupstwo poznańskie i gnieźnieńskie, a sakrę biskupią przyjął w 1831 roku. W 1837 roku wszedł w spór z władzami pruskimi, sprzeciwiając się przepisom dotyczącym wychowania dzieci z małżeństw katolicko-protestanckich. Został skazany na więzienie i pozbawienie godności arcybiskupiej, a po dziesięciu miesiącach zwolniony przez Fryderyka Wilhelma IV. Do śmierci pozostał arcybiskupem i prymasem Polski. Był autorem modlitewnika wydanego w 1842 roku. Zmarł 26 grudnia 1842 roku w Poznaniu i został pochowany w tamtejszej katedrze.

Na podstawie artykułu „Marcin Dunin” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.