Bronisław Wesołowski

Bronisław Euzebiusz Wesołowski, znany także pod pseudonimem Smutny, urodził się 14 sierpnia 1870 roku. Był polskim działaczem komunistycznym i politykiem. Studiował na politechnice w Zurychu, a od 1889 roku należał do Związku Robotników Polskich. Współorganizował SDKPiL i działał w jej komitetach warszawskim oraz łódzkim. Około 20 lat spędził na zesłaniach i w więzieniach; w 1908 roku przebywał w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Brał udział w rewolucji październikowej, a w 1917 roku został członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego SDKPiL w Rosji. Był też sekretarzem Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad.

20 grudnia 1918 roku przyjechał do Warszawy na czele delegacji Rosyjskiego Czerwonego Krzyża. Następnego dnia członkowie delegacji zostali aresztowani i osadzeni w Cytadeli Warszawskiej. W pierwszych dniach stycznia 1919 roku Wesołowski był eskortowany w stronę granicy. Został zamordowany przez eskortujących polskich żandarmów w pobliżu wsi Wyliny-Ruś. Zmarł 2 stycznia 1919 roku. W latach 1954-1990 jego imię nosiły ulice w Białymstoku. W 1981 roku znalazł się na znaczku pocztowym poświęconym działaczom ruchu robotniczego.

Na podstawie artykułu „Bronisław Wesołowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.