Ignacy Markiewicz

Ignacy Markiewicz urodził się 24 października 1825 roku w Rawie Mazowieckiej, a zmarł 1 stycznia 1908 roku w Krakowie. Ukończył warszawskie gimnazjum, a następnie studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie dyplom uzyskał w 1847 roku. Początkowo pracował pod kierunkiem Henryka Marconiego. Za udział w walkach Wiosny Ludów został więziony w twierdzy w Zamościu. Później podjął służbę rządową jako budowniczy powiatu piotrkowskiego.

Od 1870 roku pracował w Łodzi jako pomocnik architekta miejskiego Jana Karola Mertschinga. Pełnił następnie funkcje architekta cywilnego i budowniczego powiatu łódzkiego, a w 1892 roku został czasowo mianowany pełniącym obowiązki budowniczego miejskiego. Projektował i nadzorował budowy w Łodzi, między innymi gimnazjum męskiego przy ulicy Dzikiej oraz kamienic przy ulicy Piotrkowskiej. Był twórcą synagogi w Brzezinach i współtworzył cerkiew w Piotrkowie Trybunalskim. Z powodu choroby przeszedł na emeryturę w 1901 roku i wyjechał na stałe z Łodzi.

Na podstawie artykułu „Ignacy Markiewicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.